یافته های نوین در علوم زیستی

چکیده Objective: Plants, as sessile organisms, are subjected to diverse abiotic stresses, including salinity, metal toxicity, thermal fluctuations, and hypoxia at different phases of plant growth. Plants can activate messenger molecules to initiate a signaling cascade in response to environmental stresses, resulting in either cell death or plant acclimation. Nitric oxide (NO) is a small, , gaseous, redox-active molecule that plays a plethora of physiological roles in plants and has emerged as a key regulator of plant growth, development, flowering, senescence, stomatal closure, dormancy, photosynthesis, geotropism, and responses to abiotic and biotic stressors. It can also facilitate alteration in protein function and reprogram the gene profiling by direct or indirect interaction with different target molecules. As a key redox molecule, nitric oxide is an important signaling molecule with diverse physiological functions in plants was classified as a phytohormone that might regulate plant growth. NO had physiological effects in plants, such as growth and development, dormancy, regulation of metabolism, aging, cell death, stomata, photosynthesis, geotropism, flowering, and response to abiotic and biotic stressors.

Conclusions: This review discusses some aspects related to NO in plants, such as chemical properties, synthesis pathways, and physiological and biochemical changes that occur in plants under stress conditions.

چکیده Phylogenetic analyses of Avicennia species have been carried out using diverse molecular datasets, including chloroplast genome sequences and multilocus nuclear gene markers. These studies have contributed valuable insights into evolutionary relationships within the genus and clarified its placement in the Acanthaceae family. Concatenated sequence datasets provide broader genomic information and can enhance the resolution and reliability of phylogenetic trees. In parallel, the multispecies coalescent (MSC) model offers a robust framework for addressing evolutionary questions such as estimating species divergence times, population sizes, species tree topologies despite gene tree discordance, interspecific gene flow, and species delimitation.The genus Avicennia L., comprising approximately eight species, represents a key group of mangrove plants, some of which occur along the southern coasts of Iran. However, considerable uncertainty remains regarding the molecular phylogeny of these species. Therefore, this study applies both MSC-based and concatenation-based phylogenetic approaches to investigate species relationships within Avicennia, using molecular data from nuclear ITS and chloroplast psbA sequences. We constructed species trees using BEAST (StarBEAST), performed gene-based analyses in Mesquite, and generated maximum likelihood trees. The results revealed two major divergent clades, with evidence of deep coalescence, interspecific introgression, and structural DNA variations, suggesting a complex evolutionary history within the genus.

چکیده Objective: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is the most common endocrine disorder among reproductive-age women, with a prevalence of 6–13%. The precise molecular network structure and central driver genes in PCOS pathogenesis remain incompletely understood.
Method: A total of 200 differentially expressed genes linked to PCOS were retrieved from multiple transcriptomic studies. Protein-protein interaction (PPI) networks were constructed using the STRING database (confidence score >0.40) and further analyzed in Cytoscape version 3.10.2. Hub genes were identified by CytoHubba plugin based on degree, betweenness, and closeness centrality measures. Pathway enrichment analysis was conducted using KEGG, Gene Ontology, Reactome, and WikiPathways databases; only terms with FDR <0.05 were considered significant.
Results: The resulting network consisted of 200 nodes and 4,979 edges. Four core genes—PIK3CA, PIK3CD, AKT1, and PIK3CB—were present in all eight highly dysregulated pathways (PI3K-Akt, AMPK, longevity regulating, AGE-RAGE, FoxO, insulin resistance, HIF-1, and TNF signaling), with PI3K-Akt showing the strongest enrichment (29 genes, FDR=3.28×10⁻¹â°). Three additional biomarkers (INSR, INS, IL6) overlapped in six pathways.
Conclusions: PIK3CA, PIK3CD, AKT1, and PIK3CB emerge as central molecular hubs and promising therapeutic targets in PCOS. Extensive pathway convergence on these nodes highlights the systemic metabolic-inflammatory basis of the disorder.

چکیده در این پژوهش، فیلم‌های پلی‌لاکتیک‌اسید خالص و اصلاح‌شده با گلوتارآلدهید به روش محلول‌ریزی تهیه شدند. ویژگی‌های ساختاری، پایداری فیزیولوژیک و زیست‌سازگاری آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. ساختار و خواص نمونه‌ها با استفاده از آزمون کشش، XRD، FTIR و SEM بررسی شدند و پایداری در محیط فیزیولوژیک و زیست‌سازگاری با سلول‌های Hu02 با آزمون MTT اندازه‌گیری شد.
نتایج FTIR و XRD تغییرات ساختاری را تأیید کردند. از نظر مکانیکی، اصلاح با گلوتارآلدهید منجر به افزایش استحکام کششی تا حدود 26/15% شد. بررسی پایداری در محیط فیزیولوژیک نشان داد که درصد کاهش جرم در فیلم‌های پلی‌لاکتیک اسید خالص پس از ۲۸ روز، 18/5% و در نمونه فیلم پلی‌لاکتیک اسید-گلوتارآلدهید 99/5% بود. در آزمون زیست‌سازگاری، زیست‌مانی سلولی در فیلم پلی‌لاکتیک اسید-گلوتارآلدهید بعد از ۵ روز به زیر 50% کاهش یافت.
نتایج نشان داد که اصلاح پلی‌لاکتیک اسید با گلوتارآلدهید می‌تواند ویژگی‌های ساختاری و مکانیکی فیلم‌ها را بهبود بخشد، اما این بهبود با چالش احتمالی رهایش بقایای گلوتارآلدهید همراه است. لذا این مواد برای کاربردهای زیست‌پزشکی و بسته‌بندی زیست‌تخریب‌پذیر مناسب‌تر هستند، مشروط بر آنکه بهینه‌سازی فرمولاسیون برای کنترل سمیت احتمالی انجام گیرد.

چکیده Objective: The genus Datura (Solanaceae), comprising two species in Iran, includes toxic yet medicinal plants found in temperate and tropical regions. Despite their wide distribution, morphological and anatomical studies of these species remain scarce, with most research focused on phytochemical composition. This study aims to comprehensively evaluate the morphological and anatomical features of leaves and stems of D. stramonium and D. innoxia to identify reliable diagnostic characters for species discrimination.

Method: Quantitative and qualitative traits of vegetative and reproductive organs were assessed for 3–6 individuals from each of 37 populations across Iran. Leaf and stem cross-sections were manually prepared and stained with Toluidine blue O. Multivariate statistical methods, including PCA, UPGMA clustering, and PCoA, were employed to evaluate the observed variation.

Results: D. innoxia and D. stramonium differed significantly in several morphological traits. Leaf margin shape, leaf type, fruit type, hair presence/absence, petiole length, leaf dimensions, and fruit dimensions showed diagnostic value. Anatomically, midrib dimensions, phloem and xylem thickness, palisade and spongy parenchyma thickness, and adaxial epidermal thickness were important leaf characters. Stem anatomical features—including phloem thickness, parenchyma thickness, trichome size and presence/absence, collenchyma thickness, and xylem thickness—also provided valuable diagnostic criteria. Notably, Iranian D. stramonium populations were consistently glabrous, contrasting with previous reports from other regions.

Conclusions: The two species formed distinct, well-separated clusters in all multivariate analyses. Inter- and intra-specific variations, including population-level differentiation, are discussed. The diagnostic characters identified provide a robust framework for species identification and contribute to the systematic understanding of Datura in Southwest Asia

چکیده هدف: کلزا (Brassica napus L.) یکی از مهم‌ترین منابع روغن خوراکی جهان است، اما تولید آن به شدت تحت تأثیر تنش‌های اسمزی مانند خشکی و شوری قرار می‌گیرد. گلیسین‌بتائین به عنوان یک اسمولیت سازگار نقش کلیدی در تحمل به تنش دارد، اما بسیاری از گیاهان زراعی از جمله کلزا قادر به تجمع آن نیستند. هدف این پژوهش، انتقال ژن بتائین آلدهید دهیدروژناز (SoBADH) اسفناج (Spinacia oleracea) به کلزا برای افزایش سنتز گلیسین‌بتائین و بهبود تحمل به تنش اسمزی بود.
روش‌ها: ژن SoBADH سنتز شده توسط شرکت Shingene در ناقل pUC57 قرار گرفت. هضم آنزیمی با SalI و NdeI روی ناقل pRI201-AN و pUC57 انجام شد. واکنش اتصال ژن به ناقل بیانی با T4 لیگاز صورت گرفت. ناقل نوترکیب با روش انجماد و ذوب به Agrobacterium tumefaciens منتقل شد. برگ‌های لپه‌ای کلزا با سوسپانسیون باکتری آغشته شده و گیاهان سبز تراریخت در محیط حاوی کانامایسین باززایی شدند.
نتایج: حضور ژن SoBADH با آزمون PCR و بیان آن با RT-PCR تأیید گردید. ارزیابی تحمل به تنش اسمزی با استفاده از غلظت ۲۰ درصد PEG6000(فشار اسمزی ۷/۰- مگاپاسکال) انجام شد. نتایج نشان داد که گیاهان تراریخت افزایش ۶۰ درصدی محتوای گلیسین‌بتائین را در مقایسه با گیاهان شاهد نشان داده و تحت تنش اسمزی، توسعه برگی بیشتر و رنگ سبزتری داشتند.
جمع‌بندی: انتقال ژن SoBADHبه کلزا راهبردی مؤثر برای افزایش گلیسین‌بتائین و بهبود تحمل به تنش اسمزی است و گامی عملی در جهت توسعه ارقام متحمل به خشکی و شوری برای کشاورزی پایدار محسوب می‌شود.

چکیده مقدمه: نانوذرات اکسید روی (ZnO-NPs) به‌دلیل ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی و کاربردهای کشاورزی مورد توجه قرار گرفته‌اند. سنتز سبز با عصاره‌های گیاهی، روشی زیست‌سازگار برای کاهش ترکیبات سمی و بهبود پایداری نانوذرات است. این مطالعه با هدف سنتز سبز ZnO-NPs با عصاره سنبل‌الطیب (Valeriana officinalis) و بررسی اثر آن بر ویژگی‌های مورفولوژیک و بیوشیمیایی گلرنگ (Carthamus tinctorius) انجام شد.
مواد و روش‌ها: نانوذرات با عصاره آبی سنبل‌الطیب سنتز و با PSA و AFM مشخصه‌یابی شدند. محلول‌پاشی برگی در غلظت‌های ۰، ۱۰، ۱۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر لیتر در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی انجام و شاخص‌های مورفولوژیک، رنگدانه‌های فتوسنتزی و فعالیت آنزیم‌های دفاعی ارزیابی شدند.
نتایج: نانوذرات کروی با اندازه ۵۰–۱۰۰ نانومتر تشکیل شدند. طول ساقه و برگ طی پنج هفته افزایش یافت، اما تغییرات طول ساقه، برگ و ریشه نسبت به شاهد معنی‌دار نبود (P>0.05). وزن تر در غلظت ۱۰۰ میلی‌گرم بر لیتر ۲۷.۸٪ کاهش یافت (P<0.05). غلظت ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر لیتر سبب کاهش معنی‌دار کلروفیل a، کلروفیل b و کاروتنوئیدها شد (P<0.05). فعالیت گایاکول پراکسیداز در غلظت‌های ۱۰۰ و ۵۰۰ میلی‌گرم بر لیتر (P<0.01) و دهیدروژنازها در ۵۰۰ میلی‌گرم بر لیتر (P<0.05) کاهش یافت، درحالی‌که تغییرات پلی‌فنل اکسیداز و مالون‌دی‌آلدئید معنی‌دار نبود.
نتیجه‌گیری: پاسخ گلرنگ به ZnO-NPs وابسته به غلظت بود؛ غلظت‌های بالا موجب مهار رنگدانه‌های فتوسنتزی و غلظت‌های متوسط سبب تغییر برخی مسیرهای آنزیمی شدند. بنابراین، تعیین غلظت بهینه برای کاربرد ایمن این نانوذرات در کشاورزی پایدار ضروری است.

چکیده مقدمه: زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi Boisis) به دلیل وجود ترکیبات شیمیایی ارزشمند دارای خواص دارویی متعددی است. هدف از این پژوهش بررسی اثر الیسیتوری پرتوهای نورانی قرمز، آبی و سدیم نیتروپروساید (SNP) جهت افزایش محتوای متابولیت‌های ثانویه زرین گیاه است.
مواد و روش‌ها: گیاهچه‌های 7 روزه تحت نور سفید و دیود ساتع کننده نور قرمز و آبی قرار گرفته با محلول هوگلند آبیاری شدند. بعد از 5 هفته، نیمی از گیاهان برداشت و بقیه با SNP در غلظت 0، 5/0، 1 تیمار شدند. آزمایش ها در سه تکرار در قالب بلوک‌های کاملا تصادفی اجرا و داده‌ها با آنالیز واریانس یکطرفه تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: در نور آبی و در غیاب SNP، محتوای H2O2 و MDA گیاهان کمتر از نمونه رشد یافته در نور سفید بود. تحت تیمار نور سفید و آبی، کاربرد SNP در اثری وابسته به غلظت موجب کاهش محتوای رنگیزه‌ها، افزایش فعالیت پراکسیداز، فنیل‌آلانین آمونیا‌لیاز (PAL) شد. همچنین انباشت پرولین، پلی‌ساکاریدها، ترکیبات فنولی و فلاونوئیدها نیز مشاهده شد. در نور سفید، محتوای کلروفیل b و قندهای احیا‌کننده، پلی‌ساکاریدها و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز در حضور SNP افزایش یافت. تیمار نوری قرمز-آبی (با نسبت 1:1) موجب افزایش محتوای کلروفیل‌ها، کاروتنوئیدها و کاهش محتوای H2O2، پرولین، قندهای احیا‌کننده، پلی‌ساکاریدها، ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان و PAL حتی در حضور SNP شد.
نتیجه‌گیری: پرورش زرین گیاه تحت نور آبی و کاربرد SNP از طریق فعال کردن سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی گیاه، PAL و متابولیسم کربن محتوای متابولیت‌های ثانویه را افزایش داد.

چکیده عفونت ناشی از باکتری هلیکوباکتر پیلوری یکی از عوامل اصلی بروز گاستریت مزمن، زخم معده و سرطان معده به شمار می‌رود؛ ازاین‌رو توسعه روش‌های تشخیصی سریع و قابل اعتماد از اهمیت بالایی برخوردار است. در پژوهش حاضر، یک ایمنوزیست‌حسگر نواری مبتنی بر آزمون جریان جانبی برای تشخیص سریع هلیکوباکتر پیلوری طراحی و توسعه داده شد. در این سامانه از نانوذرات طلای کلوئیدی با قطر تقریبی nm ۴۰ به‌عنوان برچسب تشخیصی استفاده شد که با آنتی‌بادی مونوکلونال اختصاصی علیه هلیکوباکتر پیلوری کونژوگه گردید تا نانوبیوپروب آنتی‌بادی–نانوذره طلا تشکیل شود. صحت تشکیل کانژوگه با استفاده از طیف‌سنجی فرابنفش–مرئی مورد بررسی قرار گرفت و نتایج طیفی نشان‌دهنده تشکیل موفق کمپلکس آنتی‌بادی–نانوذره و پایداری مناسب کلوئیدی آن بود. نوار تشخیصی شامل پد نمونه، پد کانژوگه، غشای نیتروسلولزی حاوی خطوط آزمون و کنترل و پد جاذب بر روی کارت پشتیبان مونتاژ شد. عملکرد کیت با استفاده از نمونه‌های سرم خون انسانی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که نوار تشخیصی طراحی‌شده قادر است حتی در غلظت 02/0 میکروگرم بر میلی‌لیتر نمونه‌های مثبت را با ایجاد خطوط رنگی واضح در نواحی تست و کنترل شناسایی کند. همچنین بررسی عملکرد کیت در بازه‌های زمانی مختلف نشان‌دهنده پایداری مناسب پاسخ تشخیصی سامانه بود. در مجموع، کیت توسعه‌یافته یک روش ساده، سریع و کم‌هزینه برای شناسایی هلیکوباکتر پیلوری ارائه می‌دهد و می‌تواند به‌عنوان ابزاری مناسب در آزمون‌های تشخیصی سریع و کاربردهای تشخیص در محل مورد استفاده قرار گیرد.

چکیده نسبت طول انگشتان طی دوران تکوین جنینی سازماندهی شده و ممکن است با قرار گرفتن در معرض هورمون‌های استروئیدی جنسی درجات مختلفی از دو­شکلی جنسی بین افراد نر و ماده در گروه‌های مختلف جانوری نشان بدهند. بین تمامی انگشتان یک فرد، نسبت بین انگشتان دوم به چهارم (2D:4D) بیشترین اهمیت را داراست. در این مطالعه، نسبت طول انگشتان دوم تا چهارم در هر دو سمت راست و چپ بدن در اندام‎های جلویی (دست‌ها) و عقبی (پاها) بدن در 44 نمونه (شامل 20 نر و 24 ماده) از مارمولک‌های گونه blanfordiAcanthodactylus جهت تعیین وجود دو­شکلی جنسی در نسبت بین انگشتان نمونه­ها مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه همچنین دو­شکلی جنسی نمونه‌ها از لحاظ دیگر صفات مورفولوژیک (23 صفت متریک و مریستیک) مورد بررسی قرار گرفتند. دو­شکلی جنسی در پنج صفت مورفولوژیک متریک و مریستیک مشاهده شد. اما از لحاظ نسبت اندازه انگشتان دست و پا، دو­شکلی جنسی در اندازه طول انگشتان صرفاً در 2D:4D در سمت راست بدن در هر دوی اندام‌های حرکتی جلویی و عقبی مشاهده گردید. به­طوری­که، اندازه این صفت در نرها بیشتر از ماده‌ها بوده و این اختلاف نیز از لحاظ آماری معنی دار بود (P≤0.05).

چکیده . فاکتور رشد عصبی (NGF) یک فاکتور نوروتروفیک است که در حفظ، بقا و تمایز سلول‌های سیستم عصبی نقش دارد. پروتئین NGF دارای سه زیر واحد است که زیر واحد β آن فعالیت اصلی را بر عهده دارد. این پروتئین از موتیف گره سیستئینی که در آن رشته‌های β با پیوندهای دی سولفیدی به یکدیگر متصل شده‌اند، تشکیل ‌شده است. NGF برای درمان بسیاری از بیماری‌ها استفاده می‌شود. به دلیل اینکه NGF استخراج ‌شده از منابع طبیعی برای درمان نامناسب است، بسیاری از محققین برای تولید – NGFβ نوترکیب تلاش کرده‌اند. در این مطالعه، به ‌منظور افزایش بیان NGF، این پروتئین به ‌طور هم ‌زمان با چپرون Trigger Factor در E. coli بیان شد. بدین منظور pET39b(+)::β-NGF و پلاسمید چپرونی pTF16 به E. coli BL21(DE3) انتقال یافتند. پس از القای هر پروموتر، کل محتوی پروتئینی و پروتئین های پری پلاسمی بطور جداگانه استخراج شدند. به منظور تأیید تأثیر TFبر میزان بیان کلی و تولید –NGFβ محلول، تکنیک‌های برادفورد و دات بلات و نرم‌افزار ImageJ استفاده شدند. سپس –NGFβ با استفاده از ستون کروماتوگرافی تمایلی (Ni²⁺-NTA) تخلیص شد. همچنین به منظور مطالعه عملکرد NGF-β تخلیص شده، رده سلول‌های PC12 با پروتئین به مدت یک هفته تیمار شدند. داده‌ها نشان دادند که بیان هم‌زمان با چپرون TF می‌تواند سبب افزایش تولید پری پلاسمی و محلول –NGFβ و نه کل محتوی پروتئینی شود. همچنین تیمار سلول‌های PC12 با –NGFβ تخلیص شده (بیان‌شده با چپرون TF)، منجر به تمایز سلول های PC12 به سلول های عصبی شد، که نشان‌دهنده عملکردی بودن پروتئین تولید شده است. داده‌های این مطالعه نشان‌دهنده این است که بیان هم‌زمان چپرون سیتوپلاسمی TF با پروتئین NGF ممکن است یک روش مؤثر در تولید مناسب فاکتور رشد عصبی نوترکیب (rhNGF) محلول و فعال باشد.

چکیده
گیاه صبر زرد (Aloe vera)، یکی از گیاهان با ارزش در صنایع دارویی، آرایشی، بهداشتی و غذایی محسوب می‌شود. افزایش نیاز به این گیاه جهت تولید تجاری محصول، سبب انجام تحقیقات گسترده‌ای بر روی کشت شرایط آزمایشگاهی آن شده است. به همین منظور این ازمایش در دو مرحله انجام گردید. در بخش اول این تحقیق بهترین روش سترون‌سازی ریزنمونه ­های منطقه پاجوش ­های آلوئه ورا مطالعه گردید. در بخش دوم، اثر نوع ریزنمونه، نور (تاریکی و روشنایی) و تنظیم‌کننده‌های رشد BAP و NAAبر باززایی و میزان مواد فنولی این گیاه بررسی شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار طراحی شد. بهترین پروتکل سترون‌سازی، کلرید جیوه 1/0 درصد (به مدت 2 دقیقه)، اتانول 70 درصد (به مدت 30 ثانیه) و هیپوکلریت سدیم 15 درصد (به مدت 5 دقیقه) به دست آمد. بهترین ریزنمونه، ریزنمونه سفید کوچک به دست آمده از قاعده برگ بود که در حضور تاریکی کم‌ترین درصد فنول و بیش‌ترین درصد زنده‌مانی (5/67 درصد) را به همراه داشت. همچنین محیط کشت MS به همراه 75/0 میلی‌گرم در لیتر BAP و 25/0 میلی­ گرم در لیتر NAA بیش­ ترین تعداد ساقه (5/2) و طول ساقه (107/42 میلی­متر)، درصد استقرار (73 درصد)، تعداد برگ (33/6)، قطر برگ (8/4 میلی­متر)، کلروفیل b (216/9 میلی­ گرم/گرم) و کارتنوئید (81/4 میلی­گرم/گرم) را فراهم کرد. بیش­ترین مقدار کلروفیل a (07/56 میلی­ گرم/گرم) و کلروفیل کل (35/61 میلی‌گرم/گرم) نیز در محیط هورمونی حاوی 5/1 میلی‌گرم در لیتر BAPبه همراه 5/0 میلی‌گرم در لیتر NAA به دست آمد .همچنین بیش ­ترین تعداد ریشه (3) و طول ریشه (3/33 میلی­ متر) در محیط بدون هورمون مشاهده شد.

چکیده مقدمه: با توجه به بروز سویه­های مقاوم به آنتی­بیوتیک باکتری‌هایی مانند کلبسیلا پنومونیه، استفاده از پتانسیل ضدباکتریایی باکتریوفاژها به­ عنوان یک رهیافت­ موثر در کنترل عفونت­ها مورد توجه قرار گرفته است.

مواد و روش­ها: پس از جداسازی باکتریوفاژ لیتیک (PKpMa1/19) علیه باکتری کلبسیلا پنومونیه PTCC 1290 از فاضلاب شهری مراغه با روش آگار دولایه، تیتراسیون، خالص سازی و غنی سازی باکتریوفاژ انجام شد. خصوصیات شکلی PKpMa1/19 با استفاده از میکروسکوپ الکترونی تعیین شد. بررسی خصوصیات رشد یک مرحله­ای، دوره نهفته، سایز انفجاری، میزان پایداری و در نهایت طیف میزبانی فاژPKpMa1/19 با استفاده از روش نقطه­ای انجام شد.

نتایج: باکتریوفاژ با خصوصیات شکلی مشابه خانواده تکتی ویریده جداسازی و خالص سازی گردید. دوره نهفته و سایز انفجاری باکتریوفاژ PKpMa1/19 به ترتیب 20 دقیقه و/cell PFU 311 تعیین شد. اثر لیتیک مناسب باکتریوفاژ بین دماهای 22- و 37 درجه سلسیوس مشخص گردید. پایداری فاژی در10-4 pH= حفظ گردید. از نظر طیف میزبانی، PKpMa1/19 فقط علیه یکی از 20 جدایه کلبسیلا پنومونیه (5 درصد جدایه های کلبسیلا) اثر ضدباکتریایی داشت ولی روی 10 جدایه سودوموناس آئروژینوزا (50 درصد جدایه های سودوموناس) و 16 جدایه استافیلوکوکوس آرئوس (80 درصد از جدایه های استافیلوکوکوس) اثر لیزکنندگی داشت.

بحث و نتیجه­ گیری: با وجود اثرات لیتیک مناسب و نیز پایداری خوب فاژ PKpMa1/19 در برابر عوامل محیطی مطالعه شده، در صورت استفاده از آن به عنوان کاندیدای فاژدرمانی، تعیین طیف میزبانی و ارزیابی اثربخشی آن علیه سویه های باکتریایی مسبب عفونت و همچنین بررسی کاملتر خصوصیات مولکولی این فاژ ضروری می باشد.

چکیده فندقچه­ های 20 گونه از سرده سنبل بیابانی، که کمابیش به نمایندگی از تمام بخشه­ های موجود در این سرده به شمار می­روند توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره مورد بررسی قرار گرفتند. شکل رایج در اغلب گونه­ های مورد مطالعه تخم ­مرغی پهن بود اما شکل­هایی همچون تخم­مرغی، مثلثی و مستطیلی نیز در بین گونه ­ها دیده شدند. در ارتباط با انواع الگوهای تزئینات سطحی چهار نوع اصلی تشخیص داده شدند که شامل مشبک، نردبانی، rugose و ruminate بودند. تزئینات سطحی از نوع مشبک نوع رایج تزئینات سطحی در بین گونه ­ها به شمار می رفت، هر چند که تنوع در شکل شبکه ­ها، نوع شبکه­ ها و نوع دیواره ­های این تزئینات شواهد تکمیلی مفیدی را در جهت تمایز گونه­ ها فراهم می­کرد. اگرچه که تزئینات سطحی متنوع در تفکیک گونه ­های درون یک بخشه بسیار مفید بود اما در مربوط ساختن بخشه­ های مشابه به هم مفید واقع نشد. برای مثال، اغلب اعضای بخشه بزرگ Filipendula بر اساس تنوع در شکل و تزئینات سطحی فندقچه ­ها از یکدیگر تفکیک شدند، اما بررسی این تزئینات سطحی در معرفی کردن گروه­ های طبیعی

چکیده حفاظت از زیست­بوم­ها مستلزم شناخت و پایش زیستگاه­ها و بررسی گونه­های موجود در آنها می­باشد. این هدف زمانی فراهم می­شود که شناخت مناسبی از وضعیت فعلی محیط زیست و شرایط زیستی گونه­ها فراهم گردد. در مطالعه حاضر پراکنش و زیست سنجی مولدین ماده و جوجه­های لاک­پشت منقارعقابی در سواحل جزیره هندورابی در استان هرمزگان در طی اسفندماه 1397 تا تیرماه1398 بررسی شد. در زمان پایش، مواردی مانند تعیین نوع گونه مراجعه­کننده، زیست­سنجی مولدین شامل طول منحنی کاراپاس (CCL)و عرض منحنی کاراپاس(CCW) همچنین، زیست­سنجی تخم­ها شامل قطر و وزن انجام گردید. در این مطالعه 28 لاک­پشت زیست­سنجی شد و برخی نواحی در شمال و جنوب جزیره هندورابی جزء مناطق پرتراکم و شرق جزیره جزء مناطق کم­تراکم تخمگذاری لاک­پشت­های منقارعقابی شناسایی شدند. میانگین طول و عرض منحنی کاراپاس لاک­پشت منقارعقابی به ترتیب 27/3 ± 38/70 و 53/2± 84/64 سانتیمتر بدست آمد. میانگین تعداد تخم 7/21±6/87 عدد در هر لانه بود که بیشترین و کمترین تعداد تخم­های ثبت شده به ترتیب 110 و 44 عدد ثبت شد. تعداد تخم­های طبیعی و غیرطبیعی به ترتیب02/9± 2/74 و 81/5±6/13 عدد و تخم­های طبیعی و غیرطبیعی به ترتیب به طور متوسط دارای قطر 02/2±66/38 و 43/4±87/24 میلی­متر و وزنی برابر با 27/4±69/32 و 26/6±21/11 گرم بود. بطور کلی نتایج نشان می­دهد که لاک­پشت­های منقارعقابی جزیره هندورابی از سایر نقاط دنیا کوچکتر بوده و میانگین کل تخم­ها از برخی نقاط خلیج فارس بالاتر ولی پایین تر از متوسط جهانی است و از نظر قطر و وزن تخم تفاوتی با سایر نقاط دنیا وجود ندارد.

چکیده مقدمه: این پژوهش به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و تیمارهای مختلف پیش تیمار بذر بر صفات مورفولوژیک، فیزیولوژیک و عملکرد گندم رقم سیمین در شرایط تنش سرمای دیررس بهاره در استان آذربایجان غربی انجام شد.

مواد و روش‌ها: آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار سال زراعی 1403 در مزرعه تحقیقاتی ارومیه اجرا گردید. فاکتور اول شامل دو تاریخ کاشت (اول آبان و اول دی ماه) و فاکتور دوم شامل تیمارهای پیش تیمار بذر (شاهد، اسید سالیسیلیک، اسید جیبرلیک، گابا، نیترات پتاسیم، سولفات روی و ملاتونین) بود. تجزیه واریانس داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SAS انجام شد.

نتایج: نتایج نشان داد که تاریخ کاشت اول (آبان‌ماه) به‌طور معنی‌داری برتری کلی در کلیه صفات داشت و منجر به افزایش عملکرد دانه تا %۳۸ نسبت به تاریخ کاشت دوم شد. در بین تیمارهای پیش تیمار، ملاتونین با افزایش %۳۷ عملکرد دانه در تاریخ کاشت اول و ۴۲% در تاریخ کاشت دوم، به عنوان مؤثرترین تیمار شناسایی شد. در مقابل، تیمار اسید سالیسیلیک در تاریخ کاشت دوم موجب کاهش %۹۲ در نسبت عملکرد دانه و %۷۵ در کارآیی تولید ماده خشک کل گردید. برهمکنش معنی‌دار بین تاریخ کاشت و پیش تیمار بذرنشان داد که کارایی تیمارها شدیداً وابسته به شرایط محیطی است.

نتیجه‌گیری: تاریخ کاشت بهینه (اول آبان) همراه با کاربرد تیمارهای پیش تیمار بذر نظیر ملاتونین و اسید جیبرلیک می‌تواند به عنوان راهکاری مؤثر برای بهبود عملکرد و تحمل به تنش سرمای دیررس بهاره در گندم توصیه شود.