<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Nova Biologica Reperta</title>
<title_fa>یافته‌‌های نوین در علوم زیستی</title_fa>
<short_title>NBR</short_title>
<subject>Basic Sciences</subject>
<web_url>http://nbr.khu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2423-6330</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2476-7115</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.22034/nbr</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1395</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>3</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تاکسونومی سردۀ سنجد (تیرۀ سنجدیان) به عنوان گیاهی بومی و کاشته شده در ایران</title_fa>
	<title>A contribution to the taxonomy of the genus Elaeagnus (Elaeagnaceae) in Iran as a native and cultivated tree</title>
	<subject_fa>علوم گیاهی</subject_fa>
	<subject>Plant Biology</subject>
	<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original Article</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;سرده سنجد (تیره سنجدیان) در ایران با یک یا دو گونه به نام های E. angustifolia و E. orientalis معرفی شده است. گونه های سنجد در ایران در سطح وسیعی کاشته شده و در عین حال رویشگاه های طبیعی محدودی نیز از آن دیده میشود. شکل برگ و میوه گوناگونی بسیار زیادی را نشان میدهد. شکل و طعم میوه تنوع زیادی دارد و مبین این موضوع است که پایه های مناسب در طول زمان دستخوش انتخاب قرار گرفته اند. در حال حاضر چندین رقم مشخص از این گونه در ایران انتشار دارد. گونه ها و ارقام آنها بر اساس نمونه های هرباریومی و مطالعات صحرائی مورد بررسی قرار گرفتند و در نهایت یک گونه برای ایران تشخیص داده میشود. از این گونه شش رقم به نام های شکری، عنابی، خرمائی، چوروک، کالهی و شورهای تشخیص داده شد که بر اساس مفاد کتاب&amp;quot; اصول نامگذاری گیاهان کاشته شده&amp;quot; معرفی میگردند.&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p style=&quot;margin-left: 17pt; text-align: justify;&quot;&gt;The genus &lt;em&gt;Elaeagnus&lt;/em&gt; (Elaeagnaceae) has been introduced in Iran by one or two species, i. e. &lt;em&gt;E.&lt;/em&gt; &lt;em&gt;angustifolia &lt;/em&gt;and&lt;em&gt; E. orientalis &lt;/em&gt;. The species are widely cultivated trees, but native in a few localities. They are extremely variable in shape of leaves and fruits. Fruits used to be eaten highly and as they have variable tastes, the preferred ones have been subject to selection in the course of time. Nowadays, several distinct cultivars are known in Iran. The species and cultivars were studied in the field and different herbaria in Iran. In this paper a single Shurei&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;,&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; are&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; Kolahi&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;,&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; and&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; Churuk&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;,&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt;,&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; Khormai&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;,&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt;,&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; Anabi&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;,&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt;,&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; Shekari&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;,&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt;,&lt;strong&gt;&lt;sup&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;،&lt;/span&gt;&lt;/sup&gt;&lt;/strong&gt; species &lt;em&gt;E. angustifolia&lt;/em&gt; and its six cultivars, i.e.&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;introduced from Iran&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;right&quot; dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>ایران, توصیف, سنجد, معرفی رقم, نمونه های شاهد</keyword_fa>
	<keyword>descriptions, Elaeagnales, new cultivars, nomenclatural standards, Senjed</keyword>
	<start_page>118</start_page>
	<end_page>122</end_page>
	<web_url>http://nbr.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-81-6&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mostafa</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Asadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مصطفی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اسدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>assadi1950@yahoo.com</email>
	<code>10031947532846001830</code>
	<orcid>10031947532846001830</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>سازمان آموزش، تحقیقات و ترویج کشاورزی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Janighorban</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جانی قربان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001831</code>
	<orcid>10031947532846001831</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>منابع طبیعی استان اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
