کلیدواژه‌ها = آنتی اکسیدان
اکولوژی

ارزیابی برخی از ویژگی‌های بیوشیمیایی مغز گردو (Juglans regia L) در رویشگاه‌های مختلف غرب ایران

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 01 شهریور 1405

سعیده صلواتی، مهدی کاکایی

چکیده مقدمه: گردو (Juglans regia) به­عنوان یک گونه استراتژیک برای تغذیه انسان طبقه­بندی می­شود و نیز محصولی مهم است که از پوست سبز، پوسته، مغز و برگ آن به­طور گسترده­ای در صنایع دارویی و آرایشی استفاده می­شود.
مواد و روش‌ها: به‌منظور بررسی خواص بیوشیمیایی مغز گردو در برخی مناطق غرب کشور (استان‌های همدان، کردستان و کرمانشاه)، آزمایشی طراحی شد و از هر اکوتیپ شامل سه رویشگاه تویسرکان، مریوان و کنگاور، گردوها جمع‌آوری و صفات ‌فنول کل، فلاونوئید و ظرفیت آنتی اکسیدانی مغز آن مطالعه شدند.
نتایج: نتایج تجزیه واریانس روی هریک از صفات بررسی‌شده نشان داد از نظر میزان ‌فنول کل، فلاونوئید و فعالیت آنتی اکسیدانی تفاوت معنی‌داری بین سه رویشگاه مشاهده شد. بیشترین و کمترین میزان فنول کل به­ترتیب در گردوی تویسرکان و کنگاور مشاهده گردید. بیشترین میزان فلاونوئید در مغز گردوی تویسرکان وجود داشت در حالی­که کمترین مقدار فلاونوئید متعلق به مغز گردوی مریوان بود؛ بیشترین ظرفیت آنتی اکسیدانی نیز در مغز گردوی تویسرکان به­دست آمد.
نتیجه‌گیری: بنابراین، به نظر می‌رسد از بین مناطق مطالعه‌شده، شهرستان تویسرکان شرایط بهتری را برای رشد و تجمع ترکیبات بیوشیمیایی در مغز گردو تأمین می‌کند و می­توان مغز گردوی تویسرکان را هم در صنایع غذایی به­عنوان یک آجیل با کیفیت و هم در صنایع دارویی و آرایشی-بهداشتی با خواص بیوشیمیایی مناسب در نظر گرفت.

علوم جانوری

تاثیر کوئرستین بر اختلال حافظه و استرس اکسیداتیو ناشی از مسمومیت با مالاتیون در موش­های صحرائی نر نژاد ویستار

دوره 7، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 161-168

https://doi.org/10.52547/nbr.7.2.161

ندا تنباکوچی مقدمی، حمیرا حاتمی نعمتی، غلامرضا دهقان، سیدمهدی بانان خجسته، حاتم احمدی

چکیده مالاتیون جزو رایج­ترین نوع حشره­کش ­های ارگانوفسفره است ­که استرس اکسیداتیو به عنوان یکی از مکانیسم­های ملکولی اصلی در سمّیت این ماده بر اندام­ های بدن شناخته شده است. کوئرستین یکی از ترکیبات فلاونوئیدی است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر آنتی­اکسیدانی کوئرستین بر حافظه فضایی و پارامترهای استرس اکسیداتیو موش­های نر نژاد ویستار طی مسمومیت با سم مالاتیون است. این مطالعه بر روی 9 گروه 8‎ تایی موش­های صحرایی نر صورت گرفته است. سه روز پس از تزریق درون صفاقی داروهای­ کوئرستین، مالاتیون و یا تداخل این داروها، دستگاه ماز آبی موریس به منظور سنجش پارامترهای مرتبط با حافظه فضایی استفاده شد. نمونه برداری از هیپوکامپ انجام گردید و پارامترهای استرس اکسیداتیو در این ناحیه سنجش گردید. تزریق درون صفاقی دوزهای mg/kg­ 200 و 100 مالاتیون به طور معنی­داری موجب کاهش پارامترهای حافظه فضایی (01/0 >P ) و نیز القا استرس اکسیداتیو شد (001/0 >P ). تزریق درون صفاقی دوز mg/kg 50 کوئرستین حافظه فضایی در رت­های مسموم شده با مالاتیون را بهبود بخشید (05/0 >P ). همچنین پارامترهای استرس اکسیداتیو درگروه­ های مسموم شده با مالاتیون، با تیمار کوئرستین کاهش معنی­داری یافت (01/0 > P). کوئرستین قادر به بازگرداندن عملکرد حافظه فضایی و مقدار پارامترهای استرس اکسیداتیو گروه­ های تحت تیمار با مالاتیون به سطح طبیعی است.

علوم گیاهی

اثرات ضداضطرابی و ضدافسردگی عصارۀ هیدروالکلی ترخون (.Artemisia dracunculus L) در موش های صحرایی نر تحت استرس مزمن بی حرکتی

دوره 4، شماره 1، بهار 1396، صفحه 1-8

https://doi.org/10.21859/acadpub.nbr.4.1.1

هاجر خسروی، مهدی رهنما، معصومه اصل روستا

چکیده ترخون (َ.Artemisia dracunculus L) خواص آنتی­اکسیدانی، ضددیابت، ضدباکتریایی و ضدالتهابی دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر عصارۀ هیدروالکلی ترخون بر اضطراب و افسردگی در موش­ های صحرایی نر مواجه شده با استرس مزمن بی­ حرکتی است. 48 سر موش صحرایی به 6 گروه 8 تایی تقسیم شدند: 1) کنترل، 2) استرس، 3) ترخون 100، 4) ترخون 500، 5) استرس-ترخون 100 و 6) استرس-ترخون 500. گروه­ های 3، 4 و 6، هرروز 6ساعت به مدت 21 روز متوالی در مقیدکننده قرار گرفتند. گروه­های 3 و 5 عصارۀ ترخون را با دوز mg/kg100 و گروه­های 4 و6 نیز عصاره را با دوز mg/kg 500 به­مدت 21 روز به صورت گاواژ دریافت نمودند. در پایان دوره آزمون ماز بعلاوه مرتفع و تست شنای اجباری برای سنجش اضطراب و افسردگی حیوانات مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه و تحلیل نتایج با استفاده از آنالیز واریانس یک­طرفه انجام گرفت و 05/0p< به عنوان سطح معنی­ داری در نظر گرفته شد. درصد ورود به بازوی باز و درصد زمان سپری شده در بازوی باز در گروه ­های استرس-ترخون به ­طور معنی­ داری بیشتر از گروه استرس بود (05/0p<). عصارۀ ترخون موجب کاهش معنی­ دار زمان بی­ حرکتی در گروه­ های­ استرس-ترخون در مقایسه با گروه استرس در تست شنای اجباری شد (01/0p<). نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که عصارۀ هیدروالکلی ترخون، احتمالاً به علت داشتن ترکیبات آنتی­ اکسیدانی، اضطراب و افسردگی را در موش­ه ای تحت استرس بی­ حرکتی کاهش داد.