ارزیابی برخی از ویژگیهای بیوشیمیایی مغز گردو (Juglans regia L) در رویشگاههای مختلف غرب ایران
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 01 شهریور 1405
سعیده صلواتی، مهدی کاکایی
چکیده مقدمه: گردو (Juglans regia) بهعنوان یک گونه استراتژیک برای تغذیه انسان طبقهبندی میشود و نیز محصولی مهم است که از پوست سبز، پوسته، مغز و برگ آن بهطور گستردهای در صنایع دارویی و آرایشی استفاده میشود.
مواد و روشها: بهمنظور بررسی خواص بیوشیمیایی مغز گردو در برخی مناطق غرب کشور (استانهای همدان، کردستان و کرمانشاه)، آزمایشی طراحی شد و از هر اکوتیپ شامل سه رویشگاه تویسرکان، مریوان و کنگاور، گردوها جمعآوری و صفات فنول کل، فلاونوئید و ظرفیت آنتی اکسیدانی مغز آن مطالعه شدند.
نتایج: نتایج تجزیه واریانس روی هریک از صفات بررسیشده نشان داد از نظر میزان فنول کل، فلاونوئید و فعالیت آنتی اکسیدانی تفاوت معنیداری بین سه رویشگاه مشاهده شد. بیشترین و کمترین میزان فنول کل بهترتیب در گردوی تویسرکان و کنگاور مشاهده گردید. بیشترین میزان فلاونوئید در مغز گردوی تویسرکان وجود داشت در حالیکه کمترین مقدار فلاونوئید متعلق به مغز گردوی مریوان بود؛ بیشترین ظرفیت آنتی اکسیدانی نیز در مغز گردوی تویسرکان بهدست آمد.
نتیجهگیری: بنابراین، به نظر میرسد از بین مناطق مطالعهشده، شهرستان تویسرکان شرایط بهتری را برای رشد و تجمع ترکیبات بیوشیمیایی در مغز گردو تأمین میکند و میتوان مغز گردوی تویسرکان را هم در صنایع غذایی بهعنوان یک آجیل با کیفیت و هم در صنایع دارویی و آرایشی-بهداشتی با خواص بیوشیمیایی مناسب در نظر گرفت.
تاثیر کوئرستین بر اختلال حافظه و استرس اکسیداتیو ناشی از مسمومیت با مالاتیون در موشهای صحرائی نر نژاد ویستار
دوره 7، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 161-168
https://doi.org/10.52547/nbr.7.2.161
ندا تنباکوچی مقدمی، حمیرا حاتمی نعمتی، غلامرضا دهقان، سیدمهدی بانان خجسته، حاتم احمدی
چکیده مالاتیون جزو رایجترین نوع حشرهکش های ارگانوفسفره است که استرس اکسیداتیو به عنوان یکی از مکانیسمهای ملکولی اصلی در سمّیت این ماده بر اندام های بدن شناخته شده است. کوئرستین یکی از ترکیبات فلاونوئیدی است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر آنتیاکسیدانی کوئرستین بر حافظه فضایی و پارامترهای استرس اکسیداتیو موشهای نر نژاد ویستار طی مسمومیت با سم مالاتیون است. این مطالعه بر روی 9 گروه 8 تایی موشهای صحرایی نر صورت گرفته است. سه روز پس از تزریق درون صفاقی داروهای کوئرستین، مالاتیون و یا تداخل این داروها، دستگاه ماز آبی موریس به منظور سنجش پارامترهای مرتبط با حافظه فضایی استفاده شد. نمونه برداری از هیپوکامپ انجام گردید و پارامترهای استرس اکسیداتیو در این ناحیه سنجش گردید. تزریق درون صفاقی دوزهای mg/kg 200 و 100 مالاتیون به طور معنیداری موجب کاهش پارامترهای حافظه فضایی (01/0 >P ) و نیز القا استرس اکسیداتیو شد (001/0 >P ). تزریق درون صفاقی دوز mg/kg 50 کوئرستین حافظه فضایی در رتهای مسموم شده با مالاتیون را بهبود بخشید (05/0 >P ). همچنین پارامترهای استرس اکسیداتیو درگروه های مسموم شده با مالاتیون، با تیمار کوئرستین کاهش معنیداری یافت (01/0 > P). کوئرستین قادر به بازگرداندن عملکرد حافظه فضایی و مقدار پارامترهای استرس اکسیداتیو گروه های تحت تیمار با مالاتیون به سطح طبیعی است.
اثرات ضداضطرابی و ضدافسردگی عصارۀ هیدروالکلی ترخون (.Artemisia dracunculus L) در موش های صحرایی نر تحت استرس مزمن بی حرکتی
دوره 4، شماره 1، بهار 1396، صفحه 1-8
https://doi.org/10.21859/acadpub.nbr.4.1.1
هاجر خسروی، مهدی رهنما، معصومه اصل روستا
چکیده ترخون (َ.Artemisia dracunculus L) خواص آنتیاکسیدانی، ضددیابت، ضدباکتریایی و ضدالتهابی دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر عصارۀ هیدروالکلی ترخون بر اضطراب و افسردگی در موش های صحرایی نر مواجه شده با استرس مزمن بی حرکتی است. 48 سر موش صحرایی به 6 گروه 8 تایی تقسیم شدند: 1) کنترل، 2) استرس، 3) ترخون 100، 4) ترخون 500، 5) استرس-ترخون 100 و 6) استرس-ترخون 500. گروه های 3، 4 و 6، هرروز 6ساعت به مدت 21 روز متوالی در مقیدکننده قرار گرفتند. گروههای 3 و 5 عصارۀ ترخون را با دوز mg/kg100 و گروههای 4 و6 نیز عصاره را با دوز mg/kg 500 بهمدت 21 روز به صورت گاواژ دریافت نمودند. در پایان دوره آزمون ماز بعلاوه مرتفع و تست شنای اجباری برای سنجش اضطراب و افسردگی حیوانات مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه و تحلیل نتایج با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه انجام گرفت و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. درصد ورود به بازوی باز و درصد زمان سپری شده در بازوی باز در گروه های استرس-ترخون به طور معنی داری بیشتر از گروه استرس بود (05/0p<). عصارۀ ترخون موجب کاهش معنی دار زمان بی حرکتی در گروه های استرس-ترخون در مقایسه با گروه استرس در تست شنای اجباری شد (01/0p<). نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که عصارۀ هیدروالکلی ترخون، احتمالاً به علت داشتن ترکیبات آنتی اکسیدانی، اضطراب و افسردگی را در موشه ای تحت استرس بی حرکتی کاهش داد.
